Wendy naar Zambia

6 maanden vrijwilligerswerk in Lusaka 2006/2007

vrijdag, november 24, 2006

In de woestijn

Hoi allen,

ben vandaag aangekomen in de woestijn van Namibia. Dat houdt een sneeuwstorm in en enorm hoge temperaturen, totdat we de kust bereikten.....hier is het zelfs fris! Vermaak me nog opperbest. Het Etosha National Park was schitterend, bijna de Big Vife gezien op luipaarden na. Een grote groep leeuwen met jongen, neushoorns, olifanten, giraffen zebra's en nog veel veel meer! Geweldig! Na vandaag 600 km. gereisd te hebben ben ik dus aan de kust net aan de rand van de bekende duinen. Morgen gaan we hier quadbiken en sandboarden, heb er zin in. Geke gaat ook nog parachutespringen, is aan mij niet meer besteed he pap! Been there done that. Zondag gaan we een dolfijnen/ zeehonden cruise maken en dan op naar de sossusvlei het centrum van de duinen. Daar nog 2 dagen dan naar Windhoek om op vrijdag weer terug te gaan naar Lusaka waar we hopelijk zondagavond aankomen om maandag weer aan de slag te gaan. Maar ja december blijft altijd een rare maand met6 veel vrije dagen, dus ik ben nog verre van overwerkt;) .

Opa weer bedankt voor uw berichtje(s), en de rest natuurlijk ook!

kus wendy

dinsdag, november 21, 2006

aankomst in namibie

Alles goed hier! veilig aangekomen, maar wat een afstanden haha. Nu alles aan het uitzoeken over etosha national park en daarna naar de kust. Alles hier super, het Namibie avontuur begint nu echt. Geen mobiel bereik helaas. En dus weinig contact...

kus wendy

vrijdag, november 17, 2006

Botswana

Hoi allemaal! alles goed met jullie? Hier prima! Heerlijk aan het kamperen in Chobe National Park, tussen de apen, olifanten,krokodillen, nijlpaarden etc. etc. gewoon teveel om op te noemen. Ik heb de eerste nacht hier in de bar geslapen, niet als gevolg van drankmisbruik, maar stomweg omdat er in mijn tentje 10 cm. water stond. Wat een storm zeg. In een uur is er zoveel regen gevallen, dat door de droogte erg slecht weg kan. Ik denk dat mijn tent wel waterdicht was maar het muggennet (de ingang) die op 15 cm. boven de grond begint niet, het stroomde gewoon naar binnen alle modder. Ik zat tijdens de storm, met veel enorm harde onweer in mijn tentje om mijn spullen op te tillen en droog te houden. Ik zat op mijn luchtmatras en het water kwam tot mijn navel. Gelukkig waren mijn waardevolle spullen en bed droog, dus geen klagen dacht ik zo. Maar de anderen zagen de lol er minder van in. Wel een erg leuke groep Zui-afrikanen ontmoet, die hebben aangeboden in Namibia (niet Nairobi mam dat is in Kenia) ons op te halen van de grote weg en een daqgje op een boot te mee te varen. Erg vriendelijk. Was dus voor 2 keer in 2 dagen een verzopen katje. Net de raftfilm gekeken die is erg leuk geworden. Mam en Pap ik laat Eric een kopie naar jullie sturen vanuit nederland, hopelijk ook met wat foto's. Ik vermaak me dus opperbest. Vind Afrika geweldig. Spreek jullie snel!

Dikke kus wendy

dinsdag, november 14, 2006

Rafting on the Zambezi (blog werkt niet helaas)

maandag, november 06, 2006

Kassisi weeshuis

Gisteren ben ik naar het Kassisiweeshuis net buiten de stad geweest. Samen met dokter Tim heb ik hier de medische status van de kinderen bekeken. Verder was ik vooral druk met het knuffelen van de 260 kinderen. Zoveel weesjes wonen in het weeshuis. Je kunt goed zien dat dit project veel steun krijgt vanuit de westerse wereld. Alles zag er erg kleurrijk en professioneel uit. Erg leuke zondagochtendbesteding, krijg namelijk elke week commentaar van de bewakers als ik op zondagochtend thuis ben. Op zondag hoor je naar de kerk. 's Middags naar Geke geweest om te BBQ'en er waren rond de 25 mensen en de sfeer was erg goed, vooral een leuke groep zweden ontmoet. Wel hadden we even een korte onderbreking ivm. een hele hevige warme regenbui. Dus het regenseizoen is begonnen denk ik. Net mijn eerste malaria tablet geslikt. Hier kosten ze nog geen 4 euro voor 4 maanden, dat is nog eens anders dan malerone. Vandaag de computercursus afgemaakt. Een heerlijk gevoel! Morgen weer naar de kinderen en het Hospice ik krijg er steeds meer plezier in.

X wendy

zaterdag, november 04, 2006

Vuurwerk, botsauto's en het casino

Ja jullie lezen het goed, gisteravond was hier een enorm groot vuurwerkspectakel ter ere van een Engelse feestdag. Er waren duizenden mensen waarvan vele Zambianen die vaak nog nooit vuurwerk hadden gezien en er van genoten. We hebben heerlijk gepicknickd op een rugbyveld van de internationale school. Hierna zijn we naar het casino gegaan met een grote groep. Bij het casino zit ook een kindergedeelte waar ze sterk opgevoerde botsauto's hadden. Dus zijn we met z'n allen de auto's ingestapt om elkaar even aan te rammen. Wie had nou gedacht dat er botsauto's in Zambia waren. Het casino was ook erg leuk we hebben geblackjacked en ik had maar liefst 4 euro winst aan het einde van de avond! Wat blijft het leven hier toch bizar. De contrasten tussen het sociale leven en het werk blijven levensgroot en soms moeilijk. Maar wel erg gezellig. Ik kijk ook erg uit naar mijn trip naar Namibie. Voordat ik met Geke naar namibie ga ga ik met Elisa en haar vriend die donderdag komt naar de Vic Falls om te raften en naar een national park om beesten te spotten. Haar vriend Erik had weinig vertrouwen in Elisa's trip naar Zambia en heeft daarom een ticket geboekt om te zorgen dat alles goed gaat. Wat een vertrouwen in Africa ;) . Ik zal nog even wat korte Zambia info geven:

  • overal en dan ook echt over staan piepkleine rood met gele huisjes waarin beltegoed wordt verkocht. Er past precies 1 persoon in.
  • er is geen hoogbouw in Lusaka en daarom heeft een niet altijd een stadsgevoel.
  • de gemiddelde levensverwachting is de laagste van de hele wereld, 37 jaar terwijl healthworkers maar 36 worden, rara hoe kan dit?
  • 's nachts is het hier uitgestorven op straatkinderen na die kerosine snuiven.
  • het vervoer gaat per minibus, 20 eurocent onafhankelijk van de afstand. Er werkt een soort conducteur die de hele weg klanten probeert te lokken door hard te schreeuwen.
  • mijn langste wachttijd voor een minibus was ongeveer 15 seconden.
  • de wegen zijn enorm slecht en vol met gaten.
  • meestal rijden ze hier links en altijd met groot licht.
  • het gemiddelde inkomen is 70 euro per maand en dat maakt Zambia het 11ste land op de ranglijst van armste landen.
  • voor de verkiezingen heeft de zittende president overal voedselpakketten uitgedeeld om zieltjes te winnen
  • de best lopende industrie (koperwinning) hebben ze voor een schrijntje aan zuidafrika verkocht.
  • het lokale bier is maisbier en zit in melkpakken en heeft klontjes, de naam is shakey shakey en de slogan: shakey shakey gives you respect.
  • vrouwen dragen inderdaad alles op hun hoofd en dragen schitterende doeken stjenge's
  • buiten de stad zijn alleen hutjes te vinden kleiner dan een tuinhuisje
  • als ontbijt worden er oliebollen hier frita's gegeten.
  • er zit weer een benzinecrisis aan te komen (elk jaar rond deze tijd)
  • gisteren heeft het heel even pijpestel geregend, misschien het begin van het regenseizoen maar vandaag is het weer zonnig en stikheet.
  • Elisa heeft haar eerste les gegeven en heeft het 45 minuten volgehouden ipv. 2 uur omdat niemand haar begreep.
  • De anti HIV medicatie wordt hier voor veel geld doorverkocht.
  • de antimalaria tabletten kosten hier 2 euro voor 3 maanden. Wat kost een malaronetablet ook alweer?
  • een nieuwe reclame op tv: waar electriciteit is zijn electriciteitsuitvallen dus koop onze langwerkende kaarsen!
  • het is fruittijd en alles groeit in de tuin. Soort bramen, papaya's en avocado's. heerlijk.
  • de zambianen kunnen slechter tegen de hitte dan ik, of gebruiken het als excuus om nog minder productief te zijn.
volgende keer meer,

kus wendy

donderdag, november 02, 2006

Dagje Daycare en Hospice

Vandaag de kinderen weer even opgezocht! Wat een schatjes zijn het toch! 35 zijn het er allemaal tussen de 5 en 7 jaar oud. Vandaag stond op het getal 7 op het programma. De kinderen zingen veel en als iemand het goede antwoord geeft wordt er gezongen, erg grappig. De juf doet erg haar best ze iets bij te leren. Maar als er dan een blanke de klas in komt gaat het helemaal mis, ze beginnen allemaal auntie, auntie te roepen en gebruiken me als klimpaal. Ook duiken ze allemaal weer op mijn haren, die blijven bijzonder. Toen maar besloten in de onderzoekskamer te blijven en de kinderen 1 voor 1 te wegen en te onderzoeken. Wegen in verband met de medicatie dosering, en het onderzoek om het bezoek van de dokter zo goed mogelijk te benutten. De dokter heeft ongeveer 10 minuten voor de kinderen dus is het van groot belang een goede voorscreening te hebben. Veel van de kinderen hebben grote schimmelplekken bovenop hun hoofdje en zijn klein en mager. De rest van de dag heb ik in het Hospice doorgebracht. Het meisje dat de vorige keer zo aan me trok van de pijn en smeekte om verlichting. Is een uur na ons laatste bezoek overleden, waarschijnlijk was de dosering morfine te hoog. Elke keer neemt de dokter 2 morfinepleisters mee, de enige pijnbestrijding in het hospice. Ik hoop dat ze hem hebben hergebruikt na haar overlijden. In het hospice doe ik eigenlijk hetzelfde als bij de kinderen. Ik zie en spreek alle patiënten voordat de dokter komt om zo de belangrijkste problemen te bespreken. Wat je in het hospice ziet, ruikt en voelt is op papier niet te beschrijven. Maar het is erg fijn de mensen wat aandacht te kunnen geven, al blijf ik hameren op het feit dat ze Aids hebben en zich moeten laten testen om zo op medicatie te worden ingesteld. Verder hebben veel patiënten Tubercolose en Rabiës. MIjn aanwezigheid wordt hier wel erg prijs gesteld omdat velen geen familie meer hebben en erg eenzaam zijn. Dit is echt de harde keerzijde van het schitterende Afrika. Maar ik voel me super en ben toch erg dankbaar voor deze ervaring. Hoop dat jullie ook allemaal oke zijn?

xxx wendy

woensdag, november 01, 2006

Een maand in Zambia

De eerste maand zit erop, en is omgevlogen. Ben nu al behoorlijk ingeburgerd, dit valt vooral op nu er Elisa er vers uit Nederland is. Dan pas merk je hoeveel je al van een land weet en hoe goed ik de weg weet. Wel merk ik dat ook het nieuwe van veel indrukken af is en het soms moeilijk is weer wat nieuws op mijn blog te schrijven. Maar ik zal mijn best zoveel mogelijk blijven doen want ik geniet van alle reacties! Momenteel werk ik hard aan een computercursus die 1 week moet duren en studenten binnen en buiten de school basiskennis van computers bij zal brengen. Nu alleen nog de computers, haha dat blijft lastig omdat transport kosten zo hoog liggen. Maar ik houd goede hoop. Voor de rest is het hier weer een beetje armzalig, geen water en gas. Wel blijf ik genieten van de lokale bevolking en vooral de kinderen, wat een hartverwarmend volk! Heb ook veel zin in Namibie! Verder hier dus weinig nieuws, hoe is het bij jullie? Hoe is de storm die ik op www.nu.nl las en hoe staat het met de verkiezingsvoorbereidingen?

x wendy