Na een heerlijk weekje Malawi weer terug in Lusaka. Malawi was erg leuk al is het regenseizoen en hadden we de ene autopech na de andere. Dit maakte dat we in een volle dag reizen niet meer dan 200 km. konden afleggen. Het meer is schitterend en de bevolking hartverwarmend. Volgens mij een geweldig land om een keer een maand door heen te fietsen.
Hier in Lusaka zijn we erg druk het Lusaka Health Institute op te zetten. Dit is een soort doorstart van de school waarvoor ik hier kwam. Door meningsverschillen tussen de directeuren heeft de Nederlandse zijde zich hieruit terug getrokken om een nieuw instituut op te richten. Dit bracht een hoop ellende met zich mee. De politiek, politie iedereen is er bij betrokken. Vrijdag wordt de nieuwe school geinspecteerd en horen we of die geregisteerd wordt. Spannend allemaal.
Ik ben dus erg druk met werken en hoop morgen mijn visum dat aankomende week verloopt te verlengen. Maar alles gaat goed met me, ik geniet nog van Afrika ondanks alle struikelblokken en ellende.
Vanmorgen had ik in de taxi een gesprek met de chauffeur over Nederland. Hij vroeg hoe het er was dus ik zei dat er veel mensen in een klein land wonen. Toen ik hier wat details over gaf was zijn eerste reactie: maar waar begraven jullie dan al jullie overleden mensen. Vervolgens bood hij me aan me mee te nemen naar een begraafplaats hier die de grootte van een aardig dorp heeft en dat heb ik maar afgeslagen.
Ook heb ik nog ruzie gemaakt met een paar chinezen die een hond aan zijn nek aan een boom hadden gehangen om hem een goed pak slaag te geven. Zo wordt het vlees lekkerder was hun verhaal.
Voor de rest hier niet veel bijzonders, dus tot later,
liefs wendy