helicopter redding uit de bush

afgelopen vrijdag vertrokken Geke, Sarah, Brechtje en ik voor een weekendje safari naar Kafue National park 250 km. van Lusaka. We reden na een koninginnedagfeest op de ambassade (in versoberde uitvoering zonder livemuziek) op vrijdagmorgen richting het park. Bij aankomst zette we onz tenten op aan een meer vol met nijlpaarden en hebben we een zonsondergang drive gedaan. We zagen toen olifanten, hyena's en veel antilopen. Bij terugkomst op de camping hebben we een heerlijke gebbq'd. Zaterdagmorgen zijn we om 6 uur voor een zonsopgangdrive vertrokken diep het park in. Het park is zo groot als Nederland en na drie uur rijden waren we 60 km. van elke vorm van beschaving af. Onze auto een grote 4x4 landrover kwam bijna vast te zitten in een smal maar diep riviertje. Gelukkig kwamen we aardig gemakkelijk weer los en waren we door het dolle heen ontkomen te zijn aan een groot avontuur. Lachend en juichend reden we nog geen 500 meter verder om vervolgens diep in de modder vast te komen te zitten in een open veld met heel lang gras. Dit was tegen 11 uur smorgens. We hebben met zijn drieen van alles geprobeerd om de auto uit te graven. Er was geen plekje op mijn lichaam meer droog. Ik zat volledig onder de olifantenpoep en stonk een uur in de wind. Rond 3 uur hadden we de moed om zelf uit de modder te komen opgegeven. We hadden namelijk ook een lekke band en de reserveband mistte het ventiel, dat recentelijk moest zijn gestolen. We hebben toen maar de fles gin en de tonic opgemaakt en een hoop plezier gehad. behalve Brechtje die de hele tijd riep We gaan hier dood, ik ga terug in een kist. Een fijne sfeermaker dus hihi. We hadden net olifanten gezien op ongeveer een kilometer voor de modderpoel en een paar poempa's kwamen af en toe langs. voor de rest was het akelig stil qua wild waardoor ik even bang was dat er een leeuw in de buurt zou zijn. Tijdens het graven zat er dan ook altijd iemand goed op de uitkijk. Tegen half 6 ben ik buiten gaan koken, gelukkig hadden we voor 4 dagen eten en drinken. Het laatste uur daglicht wilde ik goed gebruiken. Koken, het eten goed opbergen, de auto dicht doen, zaklampen bij elkaar leggen, een kampvuur voorbereiden om aan te kunnen steken als er wilde dieren aan komen, en 4 slaapplaatsen in de auto creeren. Tijdens deze bezigheden hoorde we plotseling een motor. Komt er een auto aan? Zijn we gered? Nee...het is een helicopter, wat nu? Zijn we in de problemen moeten we naar ze zwaaien? Ja we zijn in de problemen en snel pakten we doeken, dekens etc. om de helicopter te seinen. langzaam draaide de helicopter wat rondjes om ons heen en landde pal naast ons. Ze hadden een vrije plek en ik ging met ze mee, mijn eerste helicopter vlucht. Gaaf!!! vanuit de heli zag ik hoever we in de bush zaten. Over bomen, gras en enkele olifanten. ze brachten me naar het dichtsbijzijnde kamp (15km verder) en ik werd eruit gezet om vervolgens de andere drie op te kunnen halen. Gered met een helicopter ik kan het nog steeds niet geloven. De nacht doorgebracht in het kamp hebben we smorgens de auto opgehaald en nieuwe banden geregeld. Vele uren later kwamen we weer veilig aangereden in de bewoonde wereld. Oef. O en ik ben ook nog in het kamp op een slang van een ruime meter gaan staan. gelukkig was hij meer bang van mij en ging er snel vandoor. Wel genoeg avontuur voor een weekendje dacht ik zo. Hoop dat met jullie ook alles goed gaat ;)

kus